PRZYJAŹŃ AUTYSTY I NIEPEŁNOSPRAWNEGO INTELEKTUALNIE. Siódmy dzień turnusu (14.5.2010)

Na dyskotece tańczyłam w kółeczku z (…) i (…).(…) to pierwszy autysta, jakiego miałam zaszczyt poznać. Miało to miejsce rok temu i odmieniło moje życie na zawsze.

(…) w zasadzie nie mówi, czasem odpowie coś mamie lub Panu T. Byłam wniebowzięta, gdy w tamtym roku odpowiedział mi ‘hej’na powiedziane przeze mnie ‘cześć’. Posługuję się echolalią (powtarza).  Ma 19 lat. Trzaska się ręką po plecach, bo boryka się z niedowrażliwością czuciową. W tym roku funkcjonuje lepiej niż w zeszłym – na jego twarzy daje się zauważyć emocje.

(…)

Przyjaźń między nie mówiącym autystą a młodym, upośledzonym mężczyzną.

Czy jest możliwa?

Niektórzy powiedzą, że nie, ale tak naprawdę jakie kanony wyznaczają przyjaźń? Nie nam osądzać.

Najważniejsze są emocje tych chłopaków i choć nie porozumiewają się ze sobą jak przeciętni uczniowie szkół średnich, wierzę że są sobie niesamowicie bliscy.

Mam nadzieję, że świadomość tej relacji sprawia, że ich życie jest o wiele bardziej wartościowe.

: -)

Jedna uwaga do wpisu “PRZYJAŹŃ AUTYSTY I NIEPEŁNOSPRAWNEGO INTELEKTUALNIE. Siódmy dzień turnusu (14.5.2010)

  1. A.

    Gratulacje… nie przejmuj się opiniami innych, rób swoje to zaprocentuje! trzymam kciuki i troche pozytywnie zazdroszczę, bo jak ja byłam na studiach wolontariaty nie były tak popularne, powszednie, dostępne…ani chyba nie było wtedy takiego pędu…

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s