7 rad jak rozmawiać z dziećmi?

Od czasu do czasu ktoś pyta się mnie jak to jest pracować jako pedagog szkolny. Czy jest to męczące nieustannie rozmawiać z dziećmi i dostosowywać się do ich sposobu myślenia? Rzeczywiście, każdego dnia nie jest tak łatwo działać z dziećmi w klasach 0-VI. Na bazie własnych doświadczeń skonstruowałam kodeks, którym warto się kierować podczas z dzieckiem czy nastolatkiem.

  1. ZADBAJ O ATMOSFERĘ
    Jeśli masz za zadanie dowiedzieć się od dziecka dlaczego jest złe, smutne lub jak  w moim przypadku – czy jest ofiarą przemocy – nie możesz pytać o to w obecności innych. Najlepiej, gdy zabierze się dziecko na stronę, do osobnego pokoju/gabinetu i pozwoli mu się na czymś siąść. Istotne jest także, by nie wołać do niego zza gotującego się garnka czy ogromnego biurka, bo dziecko może pomyśleć, że nas to nie interesuje.
  2. ROZŁADUJ NIEKORZYSTNE EMOCJE – swoje i dziecka
    Człowieku, po pierwsze uświadom sobie, że Ty sam jesteś odpowiedzialny za to, co czujesz. Twoim zadaniem jest zostawić własne problemy, zły humor czy zmęczenie za drzwiami. Trzeba być autentycznym, lecz nie można przenosić na drugą osobę swoich stanów emocjonalnych, które mogą mieć zły wpływ na drugą osobę. Popracuj nad relaksacją, zwalczaniem stresu etc.
    Co natomiast zrobić z dzieckiem w furii, złości czy żalu? O tym będę pisać osobny artykuł, tutaj jednak dodam, że jednym ze sposobów jest wyciszyć je, dać mu do ręki piłeczkę czy kostkę Rubika, by tam skoncentrowało swoje uczucia.
  3. ROZMAWIAJ Z DZIECKIEM JEGO JĘZYKIEM
    Jeśli będziesz używać górnolotnych słów, dziecko po prostu Cię nie zrozumie. Tłumacz mu w taki sposób, żeby wiedziało o co chodzi, a nie dla zasady. Nie możesz przesadzać także ze zdrobnieniami, gdy mówisz do nastolatków, bo stwierdzą, że nie traktujesz ich poważnie. Mnie ktoś zwrócił uwagę, że w obecności 6-klasistów powiedziałam „rączki w górę”, sama oczywiście nie zorientowałam się, jednak od tamtego czasu już się pilnuję. 🙂
  4. BĄDŹ EMPATYCZNY
    Jeśli Mirek płacze, bo ktoś mu wrzucił kredki za szafę, tzn, że jest to dla niego problem i nie mamy prawa tego bagatelizować! Dorośli często popełniają błędy mówiąc: „nie masz kredytów, wymagającego szefa i problemów zdrowotnych, to co ty wiesz o problemach?” Jednak musimy pamiętać, że każdy wiek rządzi się własnymi prawami i własnymi… bolączkami. Przedobrzanie w drugą stronę i powtarzanie co drugie słowo „rozumiem” też nie jest dobre. Lepiej powiedzieć to w odpowiednim momencie i wtedy, gdy naprawdę to czujemy.
  5. USŁYSZ SWÓJ TON GŁOSU
    Krzycząc na dziecko w rozpaczy niczego nie wskórasz. Trzeba mówić ciszej i łagodniej.
  6. ZWRÓĆ UWAGĘ NA SWOJĄ MOWĘ CIAŁA
    Jak sądzisz, co pomyśli dziecko, gdy będziesz co chwilę patrzeć na zegarek? Być może nie miało jeszcze szkoleń z zakresu mowy niewerbalnej, ale – proszę mi wierzyć – każde dziecko doskonale potrafi ją intuicyjnie czytać. Pamiętaj, by utrzymywać kontakt wzrokowy i mieć otwartą mowę ciała. Dla dzieci będących w bardzo trudnej sytuacji adekwatne będzie ustawienie krzeseł pod kątem 90 stopni.
  7. POCHWAL
    Niestety, utarło się, że pochwały winno się dawać tylko wtedy, gdy dziecko dokona spektakularnych odkryć czy wyczynów. Otóż nie! Dziecko należy doceniać nieustannie – zwłaszcza po trudnej rozmowie.

 

O czym Wy pamiętacie podczas rozmowy z małoletnim? Podzielcie się swoimi spostrzeżeniami 🙂

 

 

5 uwag do wpisu “7 rad jak rozmawiać z dziećmi?

  1. Pingback: Jak rozmawiać z dziećmi – Cz. I – Iwona Turzańska

  2. Pingback: Błędy popełniane w rozmowie z dzieckiem, cz. I – Killery – Iwona Turzańska

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s