Aborcja – Czarny Protest

Obecnie trwają czarne protesty sprzeciwiające się projektom mającym na celu zaostrzenie przepisów związanych z aborcją. Ja dziś napiszę kontrowersyjnie, bo jako pedagog szkolny myślę o tym całkowicie inaczej.

DOPUSZCZALNA ABORCJA

W Polsce dopuszcza się aborcję (czyli usunięcie ciąży) w trzech przypadkach:

  1. Kiedy ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety
  2. Kiedy dziecko urodzi się ciężko i nieodwracalnie chore lub niepełnosprawne
  3. Kiedy ciąża jest wynikiem czynu zabronionego, np. gwałtu lub kazirodztwa

Wszyscy mówią o miłości matki wobec dziecka niezależnie od tego czy jest zrodzone z gwałtu, chore na Zespół Downa czy odebrało matce na zawsze zdrowie. Wobec dziecka maleńkiego, słodkiego, które tuż po urodzeniu potrzebuje głównie opieki, jedzenia i picia. Mówią, że miłość matki jest ponad wszystko. Przy największym moim optymizmie, z całym szacunkiem, ale ja w to nie wierzę!

Pracuję w najtrudniejszej dzielnicy Wrocławia. Znam dzieci znienawidzone przez rodziców, bite, krzywdzone, molestowane, poniżane i traktowane gorzej niż pies. Znam dzieci tak skrajnie zaniedbane, że nie mają co jeść, pić, prawa do snu, odpoczynku czy zabawy. Znam dzieci, które stanowią największą przeszkodę w życiu ich rodziców, którzy mimo wielokrotnych zaproszeń nauczycieli mają głęboko w tyłku to, co się dzieje z potomstwem w szkole i poza nią. Znam dzieci cierpiące i krzyczące o pomoc, bo rodzic każdego dnia daje mu do zrozumienia, że go nie chce i nigdy go nie chciał.

Dzieci, które znam nie mają żadnej niepełnosprawności, najprawdopodobniej nie są wynikiem gwałtu i najprawdopodobniej nie spowodowały uszkodzenia zdrowia matki i nie zabiły ich. A jednak wiem, że większość z ich rodziców nie chciała tych dzieci urodzić i dzieci mieć nie powinna.

GWAŁT

Nie jestem w stanie sobie wyobrazić jak traktowane by były te same dzieci, gdyby były wynikiem gwałtu. Moim zdaniem byłyby znienawidzone sto razy bardziej! Mówimy o kochaniu dziecka ponad wszystko. Czy ktoś zastanawia się jak funkcjonuje dziecko np. 6- czy 10-letnie, które pyta:

– „Mamusiu, a kim był mój tatuś?”
-„Twój tatuś był gwałcicielem?” – miałaby taka kobieta odpowiedzieć?

Czy ktoś jest w stanie wyobrazić sobie jak czuje się dziecko, które nie może dotrzeć do swojej tożsamości, kojarzy się matce z największą traumą w jej życiu i możliwe, że kiedyś się dowie, że biologiczny ojciec zrobił jego mamie najgorszą rzecz, jakiej może doświadczyć kobieta? Kobieta powinna zastanowić się czy będzie umiała przepracować traumę i zaakceptować to dziecko i powinna mieć wybór czy chce to dziecko urodzić.

NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ

Przez wiele lat pracowałam z osobami z niepełnosprawnością. Od autyzmu przez Zespół Aspergera aż do wszystkich typów niepełnosprawności intelektualnej. Zdarzają się matki kochające dziecko, mimo niepełnosprawności, ale znam też takie, które nigdy w życiu nie zaakceptowały deficytów dziecka, a nawet w domu pełnym z pozoru wszystkiego – dzieci miały chorobę sierocą na skutek emocjonalnego opuszczenia. Kobieta i rodzice powinni zastanowić się czy są w stanie wychowywać dziecko z niepełnosprawnością, czy będą potrafili je pokochać i powinni mieć wybór czy chcą, by dziecko przyszło na świat.

ZDROWIE I ŻYCIE MATKI

Jeśli kobieta zajdzie w ciążę i okaże się, że urodzenie dziecka spowoduje jej śmierć, to kto to dziecko wychowa? Ojciec? Nie zawsze ojciec jest, taka prawda. Poza tym, czy to jest w porządku ojcu dziecka dawać do wychowania maleńkie dziecko samotnie, bo nie mógł razem z matką dziecka wcześniej podjąć decyzji? Kiedy kobieta straci sprawność, to jak będzie w stanie opiekować się dzieckiem? A może ojciec pracuje od rana do wieczora, bo ledwo wiążą koniec z końcem? A jak się zajmie ojciec upośledzoną matką i upośledzonym dzieckiem? Powinno się mieć wybór czy rodzić dziecko, które spowoduje śmierć lub uszkodzenie zdrowia matki.

PODSUMOWANIE

Uważam, że nie wszystkie osoby trzymające się kurczowo i agresywnie projektu ustawy zaostrzającej przepisy aborcyjne zdają sobie sprawę jak wielką traumą jest gwałt, nie wiedzą jak funkcjonują dzieci odrzucone i znienawidzone przez rodziców i nie zastanawiają się nad tym kto wychowa dziecko, jeśli matka umrze czy zachoruje. Jestem przekonana, że po rozmowie ze zgwałconymi kobietami, z którymi np. ja rozmawiałam i oglądaniu cierpienia dzieci, z którym ja obcuję na co dzień, mogłoby dojść do zmiany zdania. Czuję ogromną złość, że istnieją tacy ludzie, którzy próbują zmienić obecne prawo, a tak naprawdę nie mają żadnego prawa odbierania kobietom i mężczyznom wyboru. 

Ubrałam się dziś do pracy na czarno. Rozmawiałam z moją koleżanką o odmiennych poglądach i je wzajemnie szanujemy. Szanuję inne patrzenie na świat. Dziś piszę o swoim postrzeganiu. Każdy ma prawo do własnych poglądów, lecz nikt nie ma prawa naskakiwać na mnie czy kogoś innego z powodu tego, co myślę i czuję.

Linki:

http://kobieta.gazeta.pl/kobieta/56,107881,20769752,beata-sadowska-dziennikarka,,3.html

aborcja-czarny-protest

8 uwag do wpisu “Aborcja – Czarny Protest

    1. Poprawię.
      Przed słowem „ale” stawia się przecinek. Określenie „a tym bardziej jako coach” powinno być oddzielone przecinkami, bądź nawiasem, ponieważ jest to wtrącenie.
      Uważam, że musisz mieć bardzo nudne życie, skoro już kolejny raz odkopujesz wcześniejsze teksty i wytykasz mi błędy, bo na pewno nie jest to konstruktywna krytyka, Panie Piotrze.

      Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s