Przyczyny zaburzeń odżywiania – społeczne

Nie zdarza się, że jedno tylko wydarzenie spowoduje u danej osoby zaburzenie odżywiania. Zazwyczaj jest to szereg czynników, które ją do tego doprowadzą. O rodzajach zaburzeniach odżywiania pisałam <TUTAJ> Zatem najczęściej zdarzają się anoreksja, bulimia oraz kompulsywne objadanie się, jednak każdy przypadek jest inny i należy go rozpatrywać indywidualnie. To, co wpłynęło na jedną osobę, mogło absolutnie nie mieć znaczenia dla drugiej. Przyjrzyjmy się zatem genezie tkwiącej w socjalizacji i społeczeństwie. O przyczynach tkwiących w jednostce napiszę w osobnym artykule.

Najczęściej zaczyna się niewinnie – zwykłym odchudzaniem. Dziewczyna (choć u chłopaków też się zdarza) wierzy w to, że najbardziej tego odchudzania potrzebuje. Jednak najczęściej chodzi o samoakceptację, radzenie sobie ze stresem czy przepracowanie dzieciństwa. Nie ma się tego świadomości, bo przecież patrzy się w lustro i widzi grubaskę, choć wcale nią nie jest. Kiedy odchudzanie wymyka się spod kontroli i staje się obsesją, mówimy o zaburzeniach łaknienia. Należy jednak pamiętać, że nie zawsze są one związane z chęcią utraty wagi, jednak w dużej mierze ściśle się ze sobą wiążą. Nie każde odchudzanie jest zaburzeniem odżywiania, jednak powtórzę – może do niego prowadzić. 

Społeczne przyczyny zaburzeń odżywiania:

Pozwolę sobie pisać w przypadku żeńskim, lecz jak zaznaczyłam, trzeba pamiętać, że również u mężczyzn zaburzenia odżywiania mają miejsce.

  • Sytuacja rodzinna – zaburzenia odżywiania karmią się rodzinami dysfunkcyjnymi.  Badania wskazują, że anorektyczki najczęściej pochodzą z domów o dużych wymaganiach wobec nich, a bulimiczki z domów przemocowych.
  • Sytuacja kulturowa – np. w Ameryce i Europie jest większe ciśnienie na szczupłość, aniżeli w Afryce czy Indiach.
  • Informacje zwrotne od innych osób – jeśli ktoś mówi drugiej osobie, że jest gruba lub jakieś jej części ciała są, może to doprowadzić do odchudzania się, a w rezultacie również do zaburzeń łaknienia.
  • Nagradzanie słodyczami w dzieciństwie – kiedy małemu dziecku zakoduje się w głowie, że jedzenie jest nagrodą, np. słodycze – tak samo będzie o nim myślało w dorosłości, a to pułapka, bo przecież bulimiczki potrafią podczas ataku zjeść kilkanaście tysięcy kcal! W ten sposób np. rozładowywują stres, a jedzenie przecież jest postrzegane jako coś, co im w tym pomoże, co jest oczywiście nieprawdą. Rodzice nie powinni dawać jedzenia za każdym razem, gdy dziecko płacze, bo może inne są przyczyny smutku dziecka.
  • Przekarmianie matki w okresie niemowlęcym – matka traktuje to jako okazywanie miłości, jednak pozostaje to w podświadomości i często osoby dorosłe, którym brakuje ciepła i miłości przejadają się, myśląc w głębi, że to zaspokoi tzw. „głód emocjonalny”.
  • Karanie jedzeniem w dzieciństwie – słynny w tym zakresie stał się szpinak, a przecież czemu szpinak winien? Posiada m.in. dużo magnezu i zapiekany z makaronem smakuje pysznie. Karanie jedzeniem zaburza obraz postrzegania pokarmu.
  • Zaburzenia odżywiania u rodziców – tak jak osoby uzależnione od np. alkoholu rodzice z ID przekazują swoim dzieciom antywzorce i nawyki związane z jedzeniem
  • Zaburzenia afektywne u rodziców
  • Wyższy wiek rodziców
  • Niedożywienie w pierwszej połowie ciąży może doprowadzić do otyłości w dorosłości.

Popatrzcie jak wiele jest przyczyn z zewnątrz, które mają wpływ na nie tylko młode osoby, lecz także dorosłe. Popatrzcie jak ogromne konsekwencje mają błędy popełniane przez rodziców, nawet te, które mają miejsce we wczesnym dzieciństwie…

spoleczne-przyczyny-zaburzen-odzywiania

Literatura: Anoreksja i bulimia psychiczna : rozumienie i leczenie zaburzeń odżywiania się, red. B. Józefik || Bulimia od A do Z : kompendium wiedzy dla rodziców, nauczycieli i wychowawców, D. Mroczkowska || Zaburzenia odżywiania : poradnik dla rodziców i bliskich, D. Mroczkowska, B. Ziółkowska || Relacje rodzinne w anoreksji i bulimii psychicznej,  B. Józefik || Anoreksja, M. Starzomska || Anoreksja, bulimia, otyłość : przewodnik dla rodziców,  M. M. Jablow || Jedzenie, I. Niewiadomska, A. Kulik, A. Hajduk || Wizerunek ciała w anoreksji i bulimii psychicznej, A. Brytek-Matera, A. Rybicka-Klimczyk || Jedzenie, I. Niewiadomska || W pułapce zaburzeń odżywiania,  B. Izydorczyk || Porozmawiajmy o… : odżywianie, C. Warbrick

7 uwag do wpisu “Przyczyny zaburzeń odżywiania – społeczne

  1. W klasie maturalnej miałam problem z jedzeniem. Chodziłam do liceum wieczorowego także rano się uczyłam później do szkoły i w domu dopiero o 20. W pewnym momencie zorientowałam się, że co raz mnie jem a zasadzie to ciężko mi zjeść kanapkę. Stwierdziłam, ze muszę cos z tym zrobić jednak nie tylko nauka, ale i zdrowie. Nie miałam kompletnie apetytu. Zaczęłam brać jakieś witaminy na apetyt i na szczęście pomogły 🙂

    Polubienie

    1. Dobrze, że wyszłaś z tego nie jedzenia. A pamiętasz jakie były tego przyczyny? Czy chciałaś się odchudzać? Czy ktoś Ci coś powiedział? Jak to było u Ciebie?
      Normalnie przy zaburzeniach odżywiania samo branie witamin nie wystarczy, bo są to tak głębokie trudności, że często trzeba wielu lat. O tym jak zdrowieć będę pisać w osobnym poście 😉

      Polubienie

      1. Po prostu była to klasa maturalna więc dużo się uczyłam i gdzieś zapominałam o zjedzeniu. Jak pisałam to było liceum wieczorowe więc jakoś na 14 szłam o 20 wracałam i już się nic nie chciało, a z rana się uczyłam przed szkołą i jakoś nie zauważałam że mało jem i tak aż pewnego dnia zorientowałam się, ze w ogóle nie jadłam a nie czułam się głodna. Ale witaminy w moim przypadku pomogły. To właśnie nie było tak, że nie chciałam jeść tylko jakby zapomniałam o jedzeniu przez natłok obowiązków i stres przed maturą 🙂

        Polubione przez 1 osoba

      2. Rozumiem, na szczęście szybko się zorientowałaś, że coś jest nie tak i podjęłaś działanie 🙂 Niektórzy ze stresu i natłoku obowiązków jak Ty nie jedą, inni zaś jedzą co popadnie tym się właśnie usprawiedliwiają i mają nadmierny apetyt. Każdy ma inaczej, grunt to dążyć do równowagi, prawda? Sama zauważyłaś, że coś jest nie tak, czy ktoś Ci pomógł to dostrzec?

        Polubienie

  2. Pingback: Indywidualne przyczyny zaburzeń odżywiania – Iwona Turzańska

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s