Przyczyny zaburzeń odżywiania – społeczne

Nie zdarza się, że jedno tylko wydarzenie spowoduje u danej osoby zaburzenie odżywiania. Zazwyczaj jest to szereg czynników, które ją do tego doprowadzą. O rodzajach zaburzeniach odżywiania pisałam <TUTAJ> Zatem najczęściej zdarzają się anoreksja, bulimia oraz kompulsywne objadanie się, jednak każdy przypadek jest inny i należy go rozpatrywać indywidualnie. To, co wpłynęło na jedną osobę, mogło absolutnie nie mieć znaczenia dla drugiej. Przyjrzyjmy się zatem genezie tkwiącej w socjalizacji i społeczeństwie. O przyczynach tkwiących w jednostce napiszę w osobnym artykule.

Najczęściej zaczyna się niewinnie – zwykłym odchudzaniem. Dziewczyna (choć u chłopaków też się zdarza) wierzy w to, że najbardziej tego odchudzania potrzebuje. Jednak najczęściej chodzi o samoakceptację, radzenie sobie ze stresem czy przepracowanie dzieciństwa. Nie ma się tego świadomości, bo przecież patrzy się w lustro i widzi grubaskę, choć wcale nią nie jest. Kiedy odchudzanie wymyka się spod kontroli i staje się obsesją, mówimy o zaburzeniach łaknienia. Należy jednak pamiętać, że nie zawsze są one związane z chęcią utraty wagi, jednak w dużej mierze ściśle się ze sobą wiążą. Nie każde odchudzanie jest zaburzeniem odżywiania, jednak powtórzę – może do niego prowadzić. 

Społeczne przyczyny zaburzeń odżywiania:

Pozwolę sobie pisać w przypadku żeńskim, lecz jak zaznaczyłam, trzeba pamiętać, że również u mężczyzn zaburzenia odżywiania mają miejsce.

  • Sytuacja rodzinna – zaburzenia odżywiania karmią się rodzinami dysfunkcyjnymi.  Badania wskazują, że anorektyczki najczęściej pochodzą z domów o dużych wymaganiach wobec nich, a bulimiczki z domów przemocowych.
  • Sytuacja kulturowa – np. w Ameryce i Europie jest większe ciśnienie na szczupłość, aniżeli w Afryce czy Indiach.
  • Informacje zwrotne od innych osób – jeśli ktoś mówi drugiej osobie, że jest gruba lub jakieś jej części ciała są, może to doprowadzić do odchudzania się, a w rezultacie również do zaburzeń łaknienia.
  • Nagradzanie słodyczami w dzieciństwie – kiedy małemu dziecku zakoduje się w głowie, że jedzenie jest nagrodą, np. słodycze – tak samo będzie o nim myślało w dorosłości, a to pułapka, bo przecież bulimiczki potrafią podczas ataku zjeść kilkanaście tysięcy kcal! W ten sposób np. rozładowywują stres, a jedzenie przecież jest postrzegane jako coś, co im w tym pomoże, co jest oczywiście nieprawdą. Rodzice nie powinni dawać jedzenia za każdym razem, gdy dziecko płacze, bo może inne są przyczyny smutku dziecka.
  • Przekarmianie matki w okresie niemowlęcym – matka traktuje to jako okazywanie miłości, jednak pozostaje to w podświadomości i często osoby dorosłe, którym brakuje ciepła i miłości przejadają się, myśląc w głębi, że to zaspokoi tzw. „głód emocjonalny”.
  • Karanie jedzeniem w dzieciństwie – słynny w tym zakresie stał się szpinak, a przecież czemu szpinak winien? Posiada m.in. dużo magnezu i zapiekany z makaronem smakuje pysznie. Karanie jedzeniem zaburza obraz postrzegania pokarmu.
  • Zaburzenia odżywiania u rodziców – tak jak osoby uzależnione od np. alkoholu rodzice z ID przekazują swoim dzieciom antywzorce i nawyki związane z jedzeniem
  • Zaburzenia afektywne u rodziców
  • Wyższy wiek rodziców
  • Niedożywienie w pierwszej połowie ciąży może doprowadzić do otyłości w dorosłości.

Popatrzcie jak wiele jest przyczyn z zewnątrz, które mają wpływ na nie tylko młode osoby, lecz także dorosłe. Popatrzcie jak ogromne konsekwencje mają błędy popełniane przez rodziców, nawet te, które mają miejsce we wczesnym dzieciństwie…

spoleczne-przyczyny-zaburzen-odzywiania

Literatura: Anoreksja i bulimia psychiczna : rozumienie i leczenie zaburzeń odżywiania się, red. B. Józefik || Bulimia od A do Z : kompendium wiedzy dla rodziców, nauczycieli i wychowawców, D. Mroczkowska || Zaburzenia odżywiania : poradnik dla rodziców i bliskich, D. Mroczkowska, B. Ziółkowska || Relacje rodzinne w anoreksji i bulimii psychicznej,  B. Józefik || Anoreksja, M. Starzomska || Anoreksja, bulimia, otyłość : przewodnik dla rodziców,  M. M. Jablow || Jedzenie, I. Niewiadomska, A. Kulik, A. Hajduk || Wizerunek ciała w anoreksji i bulimii psychicznej, A. Brytek-Matera, A. Rybicka-Klimczyk || Jedzenie, I. Niewiadomska || W pułapce zaburzeń odżywiania,  B. Izydorczyk || Porozmawiajmy o… : odżywianie, C. Warbrick

7 Comments

  1. W klasie maturalnej miałam problem z jedzeniem. Chodziłam do liceum wieczorowego także rano się uczyłam później do szkoły i w domu dopiero o 20. W pewnym momencie zorientowałam się, że co raz mnie jem a zasadzie to ciężko mi zjeść kanapkę. Stwierdziłam, ze muszę cos z tym zrobić jednak nie tylko nauka, ale i zdrowie. Nie miałam kompletnie apetytu. Zaczęłam brać jakieś witaminy na apetyt i na szczęście pomogły 🙂

    Polubienie

    1. Dobrze, że wyszłaś z tego nie jedzenia. A pamiętasz jakie były tego przyczyny? Czy chciałaś się odchudzać? Czy ktoś Ci coś powiedział? Jak to było u Ciebie?
      Normalnie przy zaburzeniach odżywiania samo branie witamin nie wystarczy, bo są to tak głębokie trudności, że często trzeba wielu lat. O tym jak zdrowieć będę pisać w osobnym poście 😉

      Polubienie

      1. Po prostu była to klasa maturalna więc dużo się uczyłam i gdzieś zapominałam o zjedzeniu. Jak pisałam to było liceum wieczorowe więc jakoś na 14 szłam o 20 wracałam i już się nic nie chciało, a z rana się uczyłam przed szkołą i jakoś nie zauważałam że mało jem i tak aż pewnego dnia zorientowałam się, ze w ogóle nie jadłam a nie czułam się głodna. Ale witaminy w moim przypadku pomogły. To właśnie nie było tak, że nie chciałam jeść tylko jakby zapomniałam o jedzeniu przez natłok obowiązków i stres przed maturą 🙂

        Polubione przez 1 osoba

      2. Rozumiem, na szczęście szybko się zorientowałaś, że coś jest nie tak i podjęłaś działanie 🙂 Niektórzy ze stresu i natłoku obowiązków jak Ty nie jedą, inni zaś jedzą co popadnie tym się właśnie usprawiedliwiają i mają nadmierny apetyt. Każdy ma inaczej, grunt to dążyć do równowagi, prawda? Sama zauważyłaś, że coś jest nie tak, czy ktoś Ci pomógł to dostrzec?

        Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s