Trauma i PTSD

Słowa trauma nadużywa się w dzisiejszych czasach i staje się ono banalnym zjawiskiem. Jednakże trauma to wiele lat cierpienia i trudnych wspomnień, które degenerują nasze funkcjonowanie i przekonania na temat świata oraz samych siebie.

W 1980 roku wprowadzono do psychiatrii  termin PTSD (posttraumatic stress disorder) określający zaburzenia dotykające żołnierzy po wojnie.

PTSD to inaczej zespół stresu pourazowego, jego objawy to:

  • uporczywe myśli o tym wydarzeniu,
  • reakcje lękowe,
  • poczucie odrealnienia,
  • silny strach,
  • retrospekcje,
  • zaburzenia snu.

W dawnych czasach nie uwzględniano czynników środowiskowych takich jak ubóstwo, jednak z biegiem lat okazało się, że objawy traumy występują również u ofiar gwałtów, świadków katastrof naturalnych, wypadków i obrażeń.

To, co dla jednych będzie traumą, dla innych może być czymś neutralnym. Nie wszystkie, lecz wiele dzieci z rodzin przemocowych bardzo często doświadcza traumy, która wpływa na całe postrzeganie świata. Trauma tworzy w głowie powiązania – mężczyzna w oczach molestowanej dziewczynki może być postrzegany jako ten, który zawsze będzie chciał seksu.

Żeby zrozumieć traumę, musimy zrozumieć wspomnienia i to w jaki sposób rozwija się dziecko. Zupełnie inaczej pracuje się z dziećmi, które mają zaburzenia zachowania z powodu braku zasad w domu, a zupełnie inaczej z tymi, które doświadczyły traumy.

Przebadano klinicznie małe szczurki. Brano je na ręce na kilka sekund i to powodowało u nich zmiany neurologiczne w mózgu, a potem „traumę”. Jakie więc muszą mieć wpływ wieloletnie wydarzenia na życie dziecka? Tak naprawdę, nigdy nie będziemy w stanie tego w 100% ocenić. Niestety, badania udowodniły, że trauma wywołuje u dzieci zmiany w mózgu takie, jak u osób z Alzcheimerem. Trauma nie powinna nikogo spotykać, a jednak ma to miejsce każdego dnia.
Jakieś refleksje? trauma-i-ptsd

Literatura:
B. D. Perry, M. Szalavitz, O chłopcu wychowywanym jak pies

6 uwag do wpisu “Trauma i PTSD

  1. Temat tylko liźnięty, ale nie da się ogarnąć w kilku zdaniach ani z pomocą komentarzy. Zwłaszcza, że poruszyłaś dwa obszerne tematy, które stałe są badane i rozwijane naukowo.

    Lubię to

  2. Nie powinna … ale spotyka. I czasami mam wrażenie, że życie to taka loteria. Jednemu uda się obejść bez przykrych wspomnień, a inni musza nosić ten ciężar ze sobą przez całe życie. Przeraża mnie to.

    Lubię to

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s