Anoreksja – jadłowstręt psychiczny

Niejednokrotnie słyszałam, że anoreksja jest wymysłem, kaprysem. Mówią tak Ci, którzy nie wiedzą o niej zbyt wiele. Ku panującemu zdziwieniu, anoreksja nie jest zaburzeniem, które pojawiło się niedawno na skutek mody czy nastoletniego buntu.

Historia anoreksji

Anoreksja występowała już w IV wieku, kiedy to św. Katarzyna z Sieny nie jadła i gałązką prowokowała wymioty. W średniowieczu nie jedzenie traktowano jako opętanie przez diabła, jako protest lub jako wydarzenie jarmarczne. W erze wiktoriańskiej (XIX-XX wiek); kobiety nie jadły, gdyż był to jedyny aspekt własnej kontroli.

DSM-IV i DSM-III

W DSM-III można było jednocześnie zdiagnozować bulimię i anoreksję, natomiast w DSM-IV już nie. Od 1970 anoreksja jest samodzielną jednostką chorobową. W latach ’89 w Polsce zrobiono jedne z pierwszych badań dot. anoreksji. Okazało się, że najczęściej mają ją studentki i licealistki. Dziś anoreksja dotyka coraz to młodszych dziewcząt, a i płeć męska nie pozostaje z dala od niej. Na szczęście i nieszczęście, ryzyko zachorowania można określić po rozpoznaniu u nastolatka SGA – syndromu gotowości anorektycznych.

Kryteria diagnostyczne według ICD-10

  1. Zmniejszenie masy ciała (albo brak przyrostu – u dzieci) prowadzące do osiągnięcia m.c. 15% poniżej prawidłowej lub oczekiwanej dla wieku albo BMI równe lub mniejsze 17,5
  2. Zachowania mające na celu zmniejszenie masy ciała: unikanie „tuczącego” pożywienia, prowokowanie wymiotów, przeczyszczania, wyczerpujące ćwiczenia fizyczne, stosowanie leków zmniejszających łaknienie albo moczopędnych
  3. Obawa przed przytyciem i zaburzony obraz własnego ciała
  4. Zaburzenia hormonalne, manifestujące się u kobiet zanikiem miesiączki a u mężczyzn utratą zainteresowań seksualnych i potencji
  5. Zaburzenie nie spełnia kryteriów rozpoznania bulimii psychicznej

Kryteria diagnostyczne według DSM-5

  • Ograniczenie podaży energetycznej posiłków prowadzące do znacząco obniżonej wagi ciała (odpowiednio do płci, wieku, zdrowia fizycznego)
  • Intensywna obawa przed przybraniem na wadze lub otyłością, lub utrzymujące się zachowania uniemożliwiające przybranie na wadze, nawet przy znacząco obniżonej wagi ciała
  • Zaburzone doświadczanie wagi lub kształtu ciała, nadmierny wpływ wagi ciała na samoocenę lub utrzymująca się nieświadomość znaczenia obecnej zbyt niskiej wagi ciała

Klasyfikacja DSM-5 wyróżnia cztery stopnie nasilenia jadłowstrętu, w zależności od BMI: łagodny, umiarkowany,ciężki oraz bardzo ciężki.

Można powiązać z nią takie terminy jak: Anoreksja sportowa (anorexia athletic, exercise anorexia), Anorexia mirabilis  – religijna, Bulimarexia – naprzemiennie anoreksja i bulimia (bo naraz nie można zdiagnozować).

Wyróżnia się 2 typy anoreksji: typ restrykcyjny (całkowite ograniczenie jedzenia lub przyjmowanie znikomej ilości) oraz typ żarłoczno-bulimiczny (polegający na ograniczaniu jedzenia wraz z napadami na jedzenie i przeczyszczaniu się).

Anoreksja jest główną przyczyną umieralności młodych kobiet w USA. Jest prawdziwą obsesją na punkcie bycia wychudzoną. W głowie pojawia się tylko jedno przekonanie, że szczupła = szczęśliwa. Konsekwencje anoreksji są naprawdę szerokie, ale o tym kiedy indziej. Jest istnym piekłem na ziemi, podobnie jak bulimia. Czekam na Wasze komentarze.

przyczyny-anoreksji

Literatura i linki: Anoreksja i bulimia psychiczna : rozumienie i leczenie zaburzeń odżywiania się, red. B. Józefik || Bulimia od A do Z : kompendium wiedzy dla rodziców, nauczycieli i wychowawców, D. Mroczkowska || Zaburzenia odżywiania : poradnik dla rodziców i bliskich, D. Mroczkowska, B. Ziółkowska || Relacje rodzinne w anoreksji i bulimii psychicznej,  B. Józefik || Anoreksja, M. Starzomska || Anoreksja, bulimia, otyłość : przewodnik dla rodziców,  M. M. Jablow || Jedzenie, I. Niewiadomska, A. Kulik, A. Hajduk || Wizerunek ciała w anoreksji i bulimii psychicznej, A. Brytek-Matera, A. Rybicka-Klimczyk || Jedzenie, I. Niewiadomska || W pułapce zaburzeń odżywiania,  B. Izydorczyk || Porozmawiajmy o… : odżywianie, C. Warbrick
https://pl.wikipedia.org/wiki/Jad%C5%82owstr%C4%99t_psychiczny

5 uwag do wpisu “Anoreksja – jadłowstręt psychiczny

  1. Sama chorowałam na zaburzenia odżywiania (różne po kolei) przez kilka lat i dołączając do różnych grup pomocy zdziwiłam się, jak wiele jest kobiet już dojrzałych z tym samym problemem. Niektóre chorowały już od 20-30 lat- także na pewno nie można tej choroby nazywać kaprysem nastolatek.

    Polubione przez 1 osoba

  2. Pingback: Przyczyny anoreksji – Iwona Turzańska

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s