Jak wspierać swoje dziecko po śmierci rodzica?

Dla dziecka śmierć rodzice jest jednym z najtrudniejszych przeżyć. Nawet wtedy, gdy nam dorosłym wydaje się, że dzieci poradziły sobie z tą tragedią i nawet wtedy, gdy one mówią nam, że wszystko jest w porządku – trzeba wiedzieć, że w środku przeżywają to bardzo, bardzo silnie. Niestety, mam szansę rozmawiać z moimi podopiecznym o tym co czują i co myślą w takiej sytuacji.

Jak wygląda żałoba po stracie matki/ojca u dzieci?

1. Smutek, płacz – my jesteśmy przygnębieni najczęściej, a gdzie dopiero dziecko? 
2. Bóle fizyczne; żołądka, głowy – dzieci nie są świadome psychosomatyki
3. Poczucie winy – czasem dzieci wierzą, że przyczyniły się do śmierci rodzica np. będąc niegrzeczne
4. Złość z powodu zmiany: „porzucenia” przez rodzica, który odszedł, zmiany sytuacji finansowej, opuszczenie domu
5. Martwienie się o zdrowie tego rodzica, co żyje
6. Strach, że żyjący rodzic znajdzie nową mamę/tatę
7. Wspominanie nieżywego rodzica, śnienie o nim, mówienie o niebie
8. Zostawianie pamiątek po rodzicu – różnego typu

Jak wspierać dzieci po śmierci rodzica?

  • Poświęć mu swój czas – to najważniejsze, co możesz zrobić.
  • Pozostaw zwyczaje takie, jakimi były – śmierć rodzica jest dla dziecka ogromną zmianą, dlatego dzieci nie powinny mieć rewolucji w innych dziedzinach. Pory posiłków, pójścia spać, odrabiania lekcji powinny pozostać takie, jakie były wcześniej. Daje to dzieciom poczucie bezpieczeństwa.
  • Pozwól dziecku wspominać umarłego rodzica – dzieci często nie chcą rozmów jakich potrzebują dorosłych pt. co czuję i przeżywam.
  • Pozwól dziecku pytać o przyczyny śmierci i mów o tym otwarcie – oczywiście dostosuj język do wieku dziecka. Najprawdopodobniej dziecko nie wie co to dokładnie nowotwór czy wypadek samochodowy. Nie zwalaj winy na lekarzy czy ‚zabójcę za kierownicą’, bo złość na innych będzie się w dziecku kotłować i blokować proces żałoby.
  • Wyjaśniaj na czym polega pogrzeb – dzieci nie mają w nich takiego doświadczenia, jak my w żegnaniu innych.
  • Poinformuj szkołę o śmierci rodzica – dobrze, gdyby pedagog/psycholog szkolny porozmawiał z Twoim dzieckiem o tym zdarzeniu. Na pogrzeb mamy jednego z moich uczniów poszło z własnej woli ponad połowa uczniów wraz z rodzicami, a potem stali się dla tego ucznia czymś w rodzaju grupy terapeutycznej.
  • Nie udawaj, że wszystko jest super. Bądź silny/silna, opiekuj się dzieckiem, bo masz za nie odpowiedzialność, ale nie chowaj twarzy, gdy płaczesz. Musisz być autentycznym i dać sobie prawo do przeżywania. Dziecko tego prawa się od Ciebie nauczy.

Zazwyczaj dzieciom trudniej znieść śmierć matki, niż ojca, ponieważ to mama częściej sprawuje funkcje opiekuńcze. Nie można jednak bagatelizować nigdy śmierci taty, nawet, gdy dziecko nie miało z nim świetnego kontaktu. W głowach niektórych istnieje mit, że dzieciom łatwiej sobie z tym wszystkim radzić, ale to niekoniecznie prawda. Każde dziecko jest inne i w inny sposób będzie funkcjonować po śmierci rodzica. Naszym zadaniem jest, by wyszło z tego jak najlepiej. Będę wdzięczna za wszystkie przemyślenia i refleksje.

Literatura:
Stres kobiecy, G. Witkin

2 uwagi do wpisu “Jak wspierać swoje dziecko po śmierci rodzica?

  1. Bardzo rzeczowy wpis! Sama również pracuję z dziećmi i Twój wpis to takie małe kompendium. Daje obraz tego co czuje dziecko i pokazuje drogę rodzicowi, który pozostał. Dzięki, będę tu do Ciebie zaglądać 🙂

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s