Fakty i mity na temat przemocy domowej

Niestety, w Polsce, jak i na świecie istnieje wiele mitów na temat przemocy domowej. Powodują one niewłaściwą reakcję na to zjawisko lub jej całkowity brak. Poniżej przedstawiam błędne i właściwe przekonania w tym temacie.

Mit nr 1. Przemoc domowa to zjawisko marginalne

Jest to zjawisko powszechne

Jedna trzecia kobiet doświadcza różnych form agresji ze strony partnerów. Głownymi ofiarami na całym globie są kobiety i dzieci. Przemoc w rodzinie jest częstszą przyczyną uszkodzeń ciała niż w wyniku wypadków samochodowych, napadów i gwałtów ze strony obcych razem wziętych.

Mit nr 2. Przemoc w związkach to „sprawa prywatna”

Niezatrzymana przemoc prowadzi do eskalacji, zagraża zdrowiu i życiu. Jest to przestępstwo w świetle prawa – art. 207 kodeksu karnego.

W USA rocznie dochodzi do 1830 zabójstw na tle przemocy w bliskich związkach, z czego 1/4 ofiar to kobiety, w Rosji 14 000, w Polsce 271 osób na tle tzw. nieporozumień rodzinnych na ogólną liczbę ponad 1000 zabójstw rocznie.

W USA roczne wydatki medyczne na ofiary przemocy wynoszą 3 do 5 miliardów dolarów, a 100 mln stanowią straty z powodu zmniejszonej wydajności lub nieobecności ofiary w pracy.

Mit nr 3. Przemoc zdarza się tylko w niższych warstwach społecznych

Przemoc ma miejsce niezależnie od narodowości, odmienności kulturowych, statusu społecznego, ekonomicznego.

Mit nr 4. Przemoc zdarza się, bo kobiety (są najczęstszymi ofiarami) do tego prowokują

Mit ten pochodzi z przekonania, iż mężczyzna jako głowa rodziny może wymierzać karę partnerce. Jest to zdejmowanie odpowiedzialności ze sprawcy i przekładanie go na ofiarę. Wartość rodziny nie może być wyższa niż wartość człowieka jako jednostki – a dokładnie jego praw.

Mit nr 5. Niektóre ofiary lubią być bite

Mit wynika z myślenia ‚jak bije/jest szalenie zazdrosny, to kocha’ Nikt nie lubi być bity i poniżany.

Mit nr 6. Dla dobra dzieci kobieta powinna zostać w przemocowym związku

Gorsze dla dzieci jest bycie ofiarą, świadkiem przemocy aniżeli odejście od oprawcy. Zdrowie psychiczne dzieci polepsza się w wyniku izolacji od kata. 90% dzieci, których matki były bite były też świadkami przemocy. 40-70% również było bitych, a 30% wykorzystywanych seksualnie.

Mit nr 7. Przyczyną przemocy domowej jest alkoholizm

Owszem, ma to wpływ na samokontrolę, ale wielu także alkoholików bije, gdy jest trzeźwa. Powoływanie się na alkohol często zdejmuje winę z oprawcy. Kiedy alkoholicy przestają pić, często nie przestają stosować przemocy. Przemoc często występuje w rodzinach, gdzie nie ma problemu z alkoholem.

Mit nr 8. Kobiety fałszywie oskarżają o przemoc, by uzyskać rozwód

Zdarza się to niezwykle rzadko.

Mit nr 9. Przemoc jest wynikiem choroby psychicznej

Nie ma ścisłych związków między przemocą a chorobą psychiczną.

Mit nr 10. Mężczyzna jest z natury agresywny i nie potrafi kontrolować swojej agresji

Większość mężczyzn agresywnych wobec partnerek nie jest agresywna poza domem. Akty przemocy nie są spontaniczne. Sprawcy potrafią doskonale zaplanować miejsce i czas, np. po powrocie z przyjęcia, gdy gość wyjdzie z domu) oraz bić w miejsca, gdzie najmniej widać siniaki.

Mit nr 11. Sprawcy przemocy sami jako dzieci byli ofiarami lub świadkami przemocy

Nie zawsze tak bywa, a to podejście usprawiedliwia oprawców.

Mit nr 12. Kobiety i mężczyźni tak samo często są sprawcami przemocy

95-98% aktów przemocy jest dokonywanych przez mężczyzn na swoich partnerkach. Kobiety częściej stosują przemoc w samoobronie, gdy same są ofiarami.

Mit nr 13. Bita kobieta może bez problemu odejść od maltretującego ją partnera. Jeśli nie odchodzi, to widocznie to akceptuje

Kobiety pozostają ze sprawcą z wielu przyczyn, np. lęku, zależności ekonomicznej, obawy o dzieci, braku wiary w zmianę sytuacji.

Mit nr 14. Przemoc domowa nie ma wpływu na życie zawodowe ofiary

Doświadczanie przemocy wpływa na koncentrację, wydajność, efektywność, poczucie bezpieczeństwa

Mit nr 15. Doświadczenie przemocy przez jedną z pracownic w żaden sposób nie wpływa na pozostałych pracowników

Funkcjonowanie ofiary przemocy udziela się innym pracownikom, poza tym istnieje realne zagrożenie w momencie wtargnięcia sprawcy do miejsca pracy – zdarza się to często.

Mit nr 16. Pracodawca i tak nic nie zrobi i nie powinien się mieszać

Pracodawca może zdziałać bardzo wiele, by zadbać o bezpieczeństwo ofiary i jej pomóc.

Jak widać, legend na temat przemocy jest całkiem sporo. Proszę się zastanowić jak to naprawdę jest, czy rzeczywiście warto wierzyć w któreś z tych wytłuszczonych zdań czy jednak poddać je pod wątpliwość.

fakty-i-mity-na-temat-przemocy

Literatura:
A. Woźnica, Przemoc wobec kobiet w rodzinie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s