Konsekwencje dla klasy za złe zachowanie

Żeby trzymać w ryzach klasę czy grupę trzeba być słownym i wyciągać konsekwencje za niestosowne zachowanie. Odpuszczanie, pobłażanie prowadzi do tego, że uczniowie po prostu wchodzą na głowę, co zapewne nie jest miłym doświadczeniem. Już teraz nie można zlecić sprzątania czy zostania w kozie za to, co zrobił rozbójnik. Zastanówmy się jednak jakie mogą być konsekwencje dla całej klasy.

Konsekwencje dla klasy za złe zachowanie

  1. Pogadanki i suszenie głowy – jak uczniowie coś przeskrobią, to naprawdę nie chcą tego słuchać
  2. Dodatkowe zadania – karty pracy, zadania domowe – zależy też od klasy i szkoły, bo dać to klasie uczniów zdobywających często jedynki zadziała bardzo demotywująco. Mnie zdarzało się zadać wypracowanie czy listę punktów np. dotyczące wpływu narkotyków na życie nastolatka
  3. Rozsadzenie uczniów – zwłaszcza w podstawówce dzieciaki wręcz cierpią z tego powodu, bo lubią siedzieć z ulubionym kolegą lub koleżankę – w nagrodę oczywiście mogą to robić 🙂
  4. Poinformowanie rodziców – uwaga w zeszycie do korespondencji, telefon do rodzica lub – najbardziej skuteczne – wezwanie rodzica do szkoły. Jeśli wariuje zgraja 5 chłopaków – wzywamy najlepiej osobno 5 rodziców, żeby było sprawiedliwie
  5. Minusowe punkty za zachowanie – oczywiście nie na wszystkich działają, ale jeśli wymaga tego regulamin, trzeba je stosować konsekwentnie
  6. Rozmowa z uczniami w klasie w obecności pedagoga, psychologa, wychowawcy
  7. Przeprosiny kogoś – jak klasa powariowała na jakiejś lekcji, zobowiązywałam ją do przeproszenia nauczyciela. W grupie siła, jak część widziała u innych skruchę, to też miało to pozytywny wpływ na resztę.

Jak widzicie, niektóre z tych kar są bardziej indywidualne, niż grupowe. Oczywiście, każda kara musi być zgodna z prawem, statutem i regulaminami, pamiętajmy o tym przy ich ustalaniu. Jednak, gdy podejmiemy już decyzję o niej – nie cofajmy. Jakie jest wasze stanowisko w tej sprawie? Czy przypominacie sobie kary dla całej klasy, jakie dostaliście od nauczycieli?

konsekwencje-dla-klasy-za-zle-zachowanie

Literatura:
B. Rogers, Trudna klasa

Jak podsumować lekcję?

Już na studiach uczyłam się o tzw. klamrze zajęć – jej rozpoczęciu i zamknięciu (spięciu) na sam koniec. Aż do czasów pracy w szkole nie wiedziałabym konkretnie po co i dlaczego tak jest, ale na szczęście dziś mogę powiedzieć, że podsumowania są szalenie potrzebne! Dziś nie o konkretnych metodach ewaluacji (jest ich szalenie dużo), lecz o radach dotyczących tego jak ma się to w ogóle odbywać. Czytaj dalej „Jak podsumować lekcję?”

Mity na temat małżeństwa

Małżeństwo jest jak łódź, może się rozbić o skały, a można wziąć wiosła i ją w dobrą stronę pokierować. Niektórzy robią w niej dziury. Szczęśliwe związki wg S. Hamburga tworzą ludzie, którzy ustalają wspólnie wszelkie praktyczne kwestie, nadają na tej samej fali, mają podobne preferencje oraz potrzeby seksualne. Szczęście to produkt uboczny innych zajęć.

A. Lazarus przez wiele lat prowadził psychoterapię małżeństw i okazało się, że często niepowodzenia w nich wynikają z tego, w co małżonkowie wierzą. Tym samym opracował podstawowe

Mity na temat małżeństwa

Czytaj dalej „Mity na temat małżeństwa”

Dlaczego ludzie kłamią?

Kłamstwo to mówienie nieprawdy lub zatajenie ważnych informacji (np. o romansie czy długach). Mówi się, że ‚zawsze ma krótkie nogi’, ale niestety nie zawsze. Wyborni kłamcy potrafią latami wprowadzać w błąd nawet najbliższych. Rozważmy dziś kłamstwo w kontekście związków.

Najczęstsze kłamstwa w związkach dotyczą:

Czytaj dalej „Dlaczego ludzie kłamią?”

Błędy popełniane w rozmowie z dzieckiem, cz. II – Thillery

Niedawno pisałam Wam o tym czym są killery – niezręczne błędy popełniane w rozmowie z dziećmi. W tym poście prezentuję błędy popełniane w komunikacji, ale te większego kalibru. Czego zatem nie robić w rozmowie z dzieckiem? Czytaj dalej „Błędy popełniane w rozmowie z dzieckiem, cz. II – Thillery”

Jak pracować z ludźmi w dorosłym zespole? Cz. I

W swoim życiu miałam kilkanaście prac, dorabiałam w liceum, pracowałam dorywczo czy sezonowo na studiach. Od 3 lat jestem na stanowisku pedagoga szkolnego, co oznacza, że wspólnie z innymi nauczycielami musimy stawiać czoła wielu wyzwaniom. Czasem koordynuję pracą innych nauczycieli, a przecież nie jestem ich przełożoną. Niekiedy inny nauczyciel koordynuje moją pracą, a też nie należy do Dyrekcji. Jak się do tego wszystkiego ustosunkować? Dziś chciałabym napisać o tym w jaki sposób udaje mi się uzyskiwać efekty we wspólnym działaniu. Czytaj dalej „Jak pracować z ludźmi w dorosłym zespole? Cz. I”

Jak rozmawiać z rodzicami? Cz. IV

Umiejętność poprawnej komunikacji to jedna z najbardziej pożądanych umiejętności w dzisiejszych czasach. Jednakże w inny sposób będziemy rozmawiać z koleżanką, a całkiem inaczej z rodzicem naszego ucznia. Na podstawie swoich doświadczeń,  pragnę Wam zaprezentować już czwartą część z cyklu: Czytaj dalej „Jak rozmawiać z rodzicami? Cz. IV”

Kiedy w domu się pojawia nowy partner/partnerka…

Czasy się zmieniły i mamy coraz więcej rozwodów, związków niesformalizowanych i zmian w życiu rodziny. Niezależnie od tego czy rodzice się rozwiedli czy przestali żyć w konkubinacie (kohabitacji), dla dzieci to często ciężka sprawa. Ba, sprawa się komplikuje bardziej, kiedy w matka/ojciec związują się z nową osobą.

DZIECKO I NOWY PARTNER – garść porad

1. Pozwól dzieciom zdecydować jak będą mówić na niego/nią, może wolą po imieniu, a nie „tata” czy „mama”
2. Nie pozwól, by dzieci źle mówiły o partnerze, ale staraj się je rozumieć
3. Niech dziecko ma swoje przedmioty, do których jest przywiązane, np. szafka – w to miejsce nie powinien ingerować nowy partner/partnerka
4. Przygotuj się na „nie jesteś moją matką/ojcem” – takie słowa mogą paść w stronę nowego partnera/partnerki. Można wówczas odpowiedzieć np. „nie jestem, ale chcemy się nauczyć żyć ze sobą”
5. Nie spodziewaj się cudów miłości, niekiedy szacunek to maks
6. Nie zabieraj dzieci w podróż poślubną

Najczęściej chłopcy szybciej akceptują mężczyznę niż dziewczynki nową kobietę. Z czego to wynika? Najważniejsze, by z dziećmi rozmawiać, słuchać ich, nie odbierać kontaktu z rodzicem i przymuszać do „wymienienia go na nowego”.

Literatura:
Stres kobiecy, G. Witkin

Konsekwencje (kary) dla dzieci za złe zachowanie

Kiedy prowadziłam warsztaty dla rodziców, spytałam po co są kary. Kary, a raczej konsekwencje są po to, by dziecko się czegoś nauczyło. Kiedy dziecko w najmłodszych latach nie ponosi konsekwencji, nie będzie też tego robić, gdy będzie dorosłym człowiekiem. Jako dorośli kiedy np. nakrzyczymy na kogoś, musimy liczyć się z tym, że np. może ona zerwać z nami kontakt lub się po prostu obrazić – ponosimy naturalne konsekwencje własnych oddziaływań. Kiedy w dorosłości działamy niezgodnie z prawem, musimy się liczyć z tym, że dostaniemy wyrok. I nie chodzi mi to, że każde dziecko bez kar w przedszkolu i podstawówce pójdzie do więzienia, lecz o to, że nie nauczy się, iż każda jego akcja będzie owocowała reakcją innych – niekoniecznie pozytywną. Czytaj dalej „Konsekwencje (kary) dla dzieci za złe zachowanie”